Stijging zonder einde

door Wolf , 24/04/2008 23u24

Als we naar de olieprijs kijken dan merken we iets interessants op.

We horen vele verklaringen die trachten uit te leggen waarom de olieprijs zo naar omhoog schiet. De oliedorst van Zuidoost Azië, piekolie, enz...

De vraag luidt: hoe komt het dat de vraag zich zo ontwikkelen kon zonder dat iemand deze ontwikkeling zag aankomen.

Het antwoord is gelegen in de monetaire sfeer.

Sinds januari 2001 lijkt de olieprijs zich te ontwikkelen grotendeels als een functie van de toenemende geldgroei. Stijgt het geldaanbod dan klimt de olieprijs. Meer nog: bijna 87% kan op deze manier worden uitgelegd, berekende Barry Bannister, een analist bij Stifel Nicolaus.

Deze relatie geeft aan dat 100 USD per vat precies is waar we ons aan konden verwachten, gegeven deze relatie tussen de olieprijs en het geldaanbod. En omdat we nog steeds in het midden van een kredietcrisis zitten is het onwaarschijnlijk dat de FED nu de geldkraan zou dichtdraaien.

Het verklaart ook het soortgelijke verhaal voor vele andere grondstoffen allerhande. En lijkt veel plausibeler dan de vele aparte verhaaltjes die we horen voor elke individuele categorie als betrof het individuele compartimenten.

Dus grondstoffenprijzen kunnen hoger. En omdat de toename van de geldhoeveelheid geen unieke Amerikaanse aangelegenheid is, - weliswaar wel veroorzaakt door deze natie - zal een Amerikaanse recessie deze tendens niet tot stilstand brengen.

Wat meer is: de opbouw van de Amerikaanse schuldenberg is de rechtstreekse aanleiding voor de boom in China en India. Het transfermechanisme van de geldcreatie door de Amerikaanse schuldenpositie is de rechstreekse oorzaak van de opgang van deze landen in deze regio.

Terugkerend naar de olieconsumptie: het verbruik ervan staat hier nog in zijn kinderschoenen.

Kan de prijs van olie dus hoger. Ja zeker.

Zijn beleggignen in aandelen van olieproducenten dus een goede zaak?

Misschien.

Hiervoor kijken we even naar de kapitaals- en exploratie-uitgaven van Exxon (ticker: XON) en Chevron (ticker: CVX) van 1928-2007. Er waren bodems in deze uitgaven in 1948 en 1974. En telkens volgde er een lange priode waarin steeds meer geïnvesteerd werd. Nege jaar na 1948 en zeven jaar in 1974.

In 2005 werd er een nieuwe bodem neergezet in de kapitaalsuitgaven. Maar we zijn pas begonnen met een nieuwe periode met een piek die ergens voorzien wordt in 2012.

Waarom is dit belangrijk?

Wel: waar gaan deze giganten shoppen?

Bij de toeleveringsbedrijven.

Zelfs al heeft het olie-aanbod gepiekt, toch zullen de komende jaren gekenmerkt worden door een sterke investeringsgolf van de majors.

Of: soms kan het beter zijn om de spades en de houwelen te hebben dan het goud in de grond.

---

« vorige pagina Korte Biografie Auteur:
Loerend vanuit het kreupelhout kijkt de wolf naar het spel van stier en beer. Van vele markten thuis zwerft hij rusteloos en zoekend om op het juiste ogenblik toe te slaan. Achter het wolventeam gaan beurspro's schuil met een jarenlange beleggingservaring.

Positie:
Op het moment van publicatie heeft de auteur geen positie in de vermelde waarde(n).

Lees zeker ook onze Disclaimer